Με θέμα συζήτησης τον καλύτερο δυνατό συντονισμό για την 24ωρη απεργία που έχει προκηρύξει η Γ.Σ.Ε.Ε. στις 17 Απριλίου με βασικά αιτήματα τη μείωση της ακρίβειας, την αύξηση των μισθών και την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη σύσκεψη Σωματείων και Φορέων της Αιγιάλειας μετά από πρόσκληση του προεδρείου του Εργατικού Κέντρου Αιγίου.

Μετά τις τοποθετήσεις των μελών των Σωματείων και των Φορέων, αποφασίστηκε απεργιακή συγκέντρωση την Τετάρτη 17 Απριλίου στις 10π.μ. στην πλατεία Αγίας Λαύρας και η υιοθέτηση του κάτωθι πλαισίου:

«ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

Ολοκληρωμένες πολιτικές αντιμετώπισης της ακρίβειας.

Ουσιαστική αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων.

Προστασία της αγοραστικής δύναμης των μισθών μας.

ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ:

Γιατί για τρίτο συνεχόμενο χρόνο  βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα σαρωτικό κύμα ακρίβειας, που απομειώνει δραστικά την αγοραστική δύναμη των μισθών  μας και υποβαθμίζει την ποιότητα της ζωής μας. Γιατί η απληστία της αγοράς και το ράλι των τιμών, μετατρέπουν την καθημερινότητα των εργαζόμενων, των συνταξιούχων, της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμπολιτών μας, σε μια αδιάκοπη μάχη για επιβίωση. Γιατί βρισκόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή επίθεση του «πληθωρισμού απληστίας» κάθε λογής κερδοσκόπων. Με μια βίαιη αναδιανομή σε βάρος του πραγματικού εισοδήματος του κόσμου της εργασίας, που εξανεμίζει τα εισοδήματα και τις όποιες αποταμιεύσεις των νοικοκυριών. Και ενώ ο επίσημος πληθωρισμός, δηλαδή ο μέσος ρυθμός αύξησης όλων των τιμών εμφανίζεται σταδιακά να υποχωρεί, η ακρίβεια παραμένει, με τις τιμές βασικών τροφίμων, αγαθών και υπηρεσιών (λ.χ. ενοίκια) να αυξάνονται με διψήφια ποσοστά και οι τιμές από το χωράφι στο ράφι να υπερτετραπλασιάζονται, προς όφελος των μεσαζόντων και των κερδοσκόπων.

Γιατί η χώρα μας είναι ουραγός στους μισθούς και πρωταθλήτρια στις τιμές και στα κέρδη σε ολόκληρη την Ε.Ε. Γιατί στην χώρα μας μόνο το 25% των εργαζομένων καλύπτεται από Συλλογικές Συμβάσεις, ενώ η ευρωπαϊκή οδηγία συστήνει ότι αυτό πρέπει να φθάσει στο 80%. Γιατί η επιλεκτική διατήρηση κάποιων διατάξεων της ΠΥΣ 6/2012, καθώς και μεταγενέστερων αντεργατικών νόμων που αφορούν την μετενέργεια, την επέκταση των κλαδικών ΣΣΕ, την επίλυση των συλλογικών διαφορών μέσω του ΟΜΕΔ όταν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν, ουσιαστικά επιβραβεύουν κάθε κακόπιστο εργοδότη. Γιατί όλες αυτές οι ρυθμίσεις σε βάρος της ελευθερίας των συλλογικών διαπραγματεύσεων και του δικαιώματος στην απεργία, έχουν δημιουργήσει ένα θεσμικό ναρκοπέδιο σε βάρος των συνδικάτων και της διαπραγματευτικής δύναμης των εργαζομένων.

ΤΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

Τη στιγμή που τα κέρδη γιγαντώνονται, με εμβληματικούς κλάδους (super market, ενέργεια, μεταφορές, τράπεζες), είναι καιρός να πάψει η Κυβέρνηση να περιορίζεται σε «συστάσεις» και ευχολόγια για αύξηση των μισθών.

Όσο δεν ενισχύονται οι κλαδικές ΣΣΕ και δεν αποκαθίστανται πλήρως τα συλλογικά δικαιώματα, ακόμα και οι αυξήσεις στον κατώτατο μισθό, δεν αρκούν και βέβαια αφορούν σε περιορισμένο κομμάτι των εργαζομένων.

Εδώ και χρόνια μας λένε, ότι τα μνημόνια τελείωσαν. Καιρός, λοιπόν, να τελειώνουμε και με όλες τις στρεβλώσεις που αυτά επέφεραν στις εργασιακές σχέσεις και στις συλλογικές μας συμβάσεις.

Ο μισθός δεν είναι ελεημοσύνη! Είναι μέσο διαβίωσης, είναι η ανταπόδοση του πραγματικού μόχθου της εργασίας μας. Γι’ αυτό και πρέπει να έχει την κατάλληλη προστασία της πραγματικής αξίας και της αγοραστικής του δύναμης!

Οι παρεμβάσεις είναι αναγκαίες και υποχρεωτικές σε μια ασύδοτη αγορά, όπως είναι η ελληνική.

Καιρός να πάψει η Κυβέρνηση να περιορίζεται σε αποσπασματικά μέτρα αντιμετώπισης της ακρίβειας.

Να πάρει μέτρα για τον έλεγχο του πληθωρισμού.

Να ελέγξει και να πατάξει την αισχροκέρδεια σε όλα τα επίπεδα παραγωγής και διακίνησης αγαθών και υπηρεσιών.

Να ενισχύσει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και την Επιτροπή Ανταγωνισμού.

Να προστατεύσει έμπρακτα την αγοραστική δύναμη των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων.

Να τιμαριθμοποιήσει τις φορολογικές κλίμακες και όλα τα κοινωνικά επιδόματα.

Να λάβει ουσιαστικά μέτρα για την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών και την προστασία της στέγης, ιδίως των νέων ζευγαριών.

Να μειώσει δραστικά τον ΦΠΑ σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες.

Να σπάσει τα καρτέλ, που νοθεύουν τον υγιή ανταγωνισμό.

Σε ό,τι αφορά στο τραπεζικό σύστημα, οι Τράπεζες οφείλουν να παίξουν τον θεσμικό τους ρόλο στηρίζοντας ουσιαστικά την πραγματική οικονομία, την κοινωνία και τους εργαζόμενους, που έχουν συμβάλει καθοριστικά ώστε το τραπεζικό σύστημα να ξεπεράσει τα δομικά του προβλήματα και να μπει οριστικά στην νέα εποχή, με ισχυρή κερδοφορία και με βιώσιμη αναπτυξιακή δυναμική για τα επόμενα χρόνια.

Με αυτές τις διεκδικήσεις, καλούμε όλους, να συμμετέχουν ενεργά, ενωτικά και μαζικά στην 24ωρη απεργία της 17ης Απριλίου 2024.

Να διαδηλώσουμε μαζικά την αντίθεσή μας στην ακρίβεια, σε λογικές και πρακτικές που υπονομεύουν την αξιοπρέπεια μας, τα δικαιώματά μας, τις ζωές μας.

Να απαιτήσουμε άμεση αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων, για να ενισχυθεί η διαπραγματευτική δύναμη των εργαζόμενων στον αγώνα για καλύτερους μισθούς και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας.

Να στείλουμε στην Κυβέρνηση και στους εργοδότες μας ισχυρό μήνυμα αποφασιστικότητας και αγώνα.

Εργασία και μισθοί με αξιοπρέπεια και προοπτική».

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 30 Μαρτίου, στο Πολιτιστικό Κέντρο Αιγίου «Αλέκος Μέγαρης», η ομιλία του Δρ. Γεώργιου Νικολαΐδη, Διευθυντή του Τμήματος Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού, με θέμα «Παιδί και Βία στο Σχολικό Πλαίσιο – Προστατεύοντας το Μέλλον μας». Την εκδήλωση διοργάνωσε ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 2ου Δημοτικού Σχολείου Αιγίου, με την υποστήριξη του Δήμου Αιγιαλείας και του Αντιδημάρχου Παιδείας Δημήτρη Ελευθεριώτη.

Ο κ. Νικολαΐδης ανέφερε ότι «όταν εξετάζουμε το φαινόμενο των νέων που ασκούν βία, θα πρέπει πρώτα να έχουμε αναγνώσει την βία που ασκείται από την κοινωνία μας προς τους νέους και με ποιο τρόπο». Μεταξύ των πιο σημαντικών δηλώσεων του ομιλητή είναι οι εξής:

«Τα προβλήματα της σημερινής γενιάς των νέων έως και 16 ετών, όπως και η αυξημένη σκληρότητα της βίας, πηγάζουν από τα ίδια τα προσωπικά βιώματα των παιδιών, δηλαδή από τότε που θυμούνται την ζωή τους, όπου με ένα συνεχή και διαφορετικό τρόπο έβλεπαν μπροστά τους ως να επίκειται καταστροφή (από το 2011 οικονομική κρίση, υγειονομική – καραντίνα, γεωπολιτική και νέα οικονομική κρίση). Εντέλει δεν μπορούσαν και δεν μπορούν να δουν με αισιοδοξία το μέλλον τους. Εμείς οι ενήλικες κάναμε ό,τι μπορούσαμε έτσι ώστε το παιδί να αποξενωθεί, να αποεπενδύσει το ένα από το άλλο, ενώ οι κρίσεις οδηγούσαν σε μια εξατομίκευση της ζωής – ακόμα και η αντιμετώπιση του κορονοϊού έδειχνε τον άλλο άνθρωπο ως πηγή θανάσιμου κινδύνου. Η λύση σε αυτό, είναι να βοηθήσουμε τα παιδιά να ξανά – ανακαλύψουνε την χαρά του άλλου ανθρώπου, την χαρά της από κοινού δημιουργίας, την χαρά της προσμονής ενός καλύτερου αύριο μαζί με τον άλλο άνθρωπο».

«Μην ξεχνάμε ένα παιδί που ασκεί βία είναι ένα παιδί που έχουμε αποτύχει ως ενήλικες να του δώσουμε διεξόδους, τρόπους να διοχετεύει την δημιουργικότητά του – όπως για παράδειγμα η ενασχόληση με τη μουσική που θα το καταστήσει αναντικατάστατο μέλος μιας μπάντας ή μιας χορωδίας, να το βοηθήσουμε τελικά να βλέπει καλύτερα το μέλλον του».
«Η προάσπιση των αδυνάτων από τα ίδια τα παιδιά είναι το κλειδί για την αντιμετώπιση της βίας ακόμα και αν αυτή χρειαστεί, να διεκδικείται καθημερινά, έντονα και δυναμικά  απέναντι στην κάθε μορφής βίαιης επικύρωσης της ισχύος του δυνατού προς τον αδύνατο. Η δημοκρατική συμμετοχική σχολική κοινότητα, πρέπει να αποτελεί τον πυλώνα σε όλες τις βαθμίδες, από τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς».

Καταλήγοντας, ο ομιλητής σημείωσε: «Συμβουλή μου προς τους γονείς είναι να προσπαθούν να συζητούν με τα παιδιά τους και αρκεί μία ερώτηση προς το παιδί, όπως ΄΄αν είχες την δυνατότητα να έχεις άριστους βαθμούς χωρίς να το αξίζεις, θα το επέλεγες;΄΄, ερώτηση που μπορεί να οδηγήσει σε ενδιαφέροντα διάλογο για τα προβλήματα που διακυβεύονται».
Σε σχέση με την σεξουαλική κακοποίηση έγινε ιδιαίτερη μνεία με αναφορά σε στατιστικό στοιχείο που τονίζει ότι σίγουρα έως την ηλικία των 18 ετών, 1 στους 30 νέους θα δεχθεί απόπειρα βιασμού ή και βιασμό, δηλαδή σίγουρα κάποιος νέος στο ιδιαίτερα κοντινό μας περιβάλλον.
Ο κ. Νικολαΐδης ορίστηκε ως επικεφαλής από την κυβέρνηση σε επιστημονική ομάδα εργασίας και έχει καταθέσει στην προεδρία για να νομοθετηθεί, ένα συνεκτικό σχέδιο για να υπάρχει ένα εθνικό πρωτόκολλο που περιλαμβάνει όλα τα βήματα διαχείρισης των περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών από κάθε χώρο και κάθε στιγμή  που διαπιστώνεται έως και την μακροπρόθεσμη αποκατάσταση, για να προστατεύονται τα παιδιά και να μην ενοχοποιούνται τα θύματα.

Χαρακτηριστικό είναι ότι έως το τέλος της εκδήλωσης το κοινό ήταν καθηλωμένο, καθώς ο ομιλητής ξεδίπλωσε μοναδικά και επιστημονικά τα αίτια και εν συνεχεία με αφοπλιστικό τρόπο τις κατευθύνσεις επίλυσης των προβλημάτων των νέων, ενώ στο τέλος πραγματοποιήθηκαν τοποθετήσεις – ερωτήσεις και διάλογος, με πρώτο τον αντιδήμαρχο Δημήτρη Ελευθεριώτη.