Με κατάνυξη και ιεροπρέπεια τελέστηκε την Κυριακή 30 Μαρτίου (Οσίου Ιωάννου του Σιναΐτου, συγγραφέως της «Κλίμακος»), στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου Αιγίου, ο Ε’ Κατανυκτικός Εσπερινός της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, χοροστατούντος του Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερωνύμου.
Τον θείο λόγο κήρυξε με ιδιαίτερη θεολογική αρτιότητα και πνευματικό βάθος ο Αρχιμανδρίτης π. Ιωάννης Καραμούζης, Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Η ανοδική πορεία προς τη θέωση».
Πριν από την έναρξη της ομιλίας ο κ. Ιερώνυμος αφενός ευχαρίστησε θερμώς τον Αρχιμανδρίτη π. Ιωάννη για την αποδοχή της προσκλήσεώς του και τη συμμετοχή του στην Ιερά αυτή Ακολουθία με σκοπό την πνευματική ενίσχυση των ευσεβών χριστιανών της Ιεράς Μητροπόλεώς στην πορεία προς το Άγιο Πάσχα, αφετέρου απηύθυνε λόγους οικοδομής προς το εκκλησίασμα, παροτρύνοντάς το να εντείνει την προσπάθεια για τη σταύρωση των παθών, την κάθαρση της ψυχής και την ανάσταση του εσωτερικού ανθρώπου, με τελικό προορισμό την ένωση με τον Ζώντα και Αληθινό Τριαδικό Θεό.
Στη συνέχεια, ο εκλεκτός ομιλητής, ευχαριστώντας θερμά τον κ. Ιερώνυμο για την ευγενή πρόσκληση, άρχισε την εμπνευσμένη ομιλία του με αναφορά στη βαθιά σημασία της ασκητικής διδασκαλίας του Οσίου Ιωάννου της Κλίμακος. Τόνισε ότι το έργο του, «Η Κλίμακα», αποτελεί πνευματικό εγχειρίδιο που καταγράφει την πορεία του ανθρώπου από τη γη προς τον ουρανό, μέσα από 30 σκαλοπάτια που αντιπροσωπεύουν τις αρετές και τα στάδια του αγώνα κατά των παθών.
Ανέφερε, βασιζόμενος στο έργο του Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου, ότι η θέωση δεν είναι αφηρημένη έννοια ή απλός θεολογικός όρος, αλλά συγκεκριμένος προορισμός του ανθρώπου, που προϋποθέτει έναν καθημερινό και επίπονο αγώνα. Επεσήμανε με σαφήνεια ότι η πορεία αυτή απαιτεί συνεχή πάλη με τα πάθη και πνευματική επαγρύπνηση. Η πάταξη των παθών –της φιλαυτίας, της κενοδοξίας, της φιληδονίας, της φιλαργυρίας, του θυμού, του φθόνου και κάθε εσωτερικού δεσμού– είναι απαραίτητη προκειμένου ο άνθρωπος να καθαρίσει την καρδιά του και να γίνει δεκτικός της Χάριτος του Θεού.
Παράλληλα, επεσήμανε ότι σκοπός αυτού του πνευματικού αγώνα δεν είναι μόνο η ηθική βελτίωση, αλλά η επίτευξη της “θείας απάθειας” – αυτής της μακαρίας καταστάσεως, κατά την οποία η ψυχή παραμένει ατάραχη, ελεύθερη από τα πάθη, και ενωμένη αδιάκοπα με τον Θεό. Πρόκειται για καρπό εσωτερικής καθάρσεως και χάριτος, που οδηγεί στην κοινωνία της αγιότητος, μέσω της αδιαπραγμάτευτης αγάπης μας για τον Χριστό.
Τόνισε επίσης με έμφαση ότι στην πορεία αυτής της θεραπείας από τα πάθη, είναι απολύτως απαραίτητα, πρώτον, η ύπαρξη πνευματικού πατέρα, ο οποίος θα καθοδηγεί με διάκριση και υπευθυνότητα τον πιστό, θα τον στηρίζει στις δυσκολίες και θα τον βοηθά να αποφεύγει πνευματικές πλάνες και ακρότητες, δεύτερον, η συνεχής και καρδιακή προσευχή, ιδίως η νοερά επίκληση του ονόματος του Ιησού, η οποία, όπως είπε, είναι το βασικότερο όπλο του αγωνιζόμενου χριστιανού, και τρίτον, η διαρκής παρουσία και ενεργή συμμετοχή του ανθρώπου στη ζωή της Εκκλησίας, στοιχεία τα οποία αποτελούν θεμέλια, επί των οποίων οικοδομείται η πνευματική ανόρθωση και ωρίμανση του πιστού.
Τέλος, ο π. Ιωάννης υπογράμμισε ότι η θέωση δεν επιτυγχάνεται από ανθρώπινη δύναμη, αλλά είναι δωρεά της Χάριτος, που όμως προϋποθέτει τον κόπο και τη συνεργία του ανθρώπου με τον Θεό. Ο Χριστός, τόνισε χαρακτηριστικά, είναι Παρών και Συνοδοιπόρος σε κάθε στάδιο αυτού του αγώνα, δεν παρακολουθεί απλώς την προσπάθειά μας, αλλά είναι Αυτός που μάς δίνει τη δύναμη, μάς σηκώνει όταν πέφτουμε και μάς στεφανώνει όταν επιμείνουμε μέχρι τέλους με πίστη και ταπείνωση.
Η θεόπνευστη ομιλία του π. Ιωάννου αποτέλεσε πνευματικό στήριγμα και αφύπνιση για όλους τους παρευρισκομένους, προσφέροντας όχι μόνο θεολογική γνώση, αλλά και υπαρξιακή καθοδήγηση για την πνευματική πορεία εντός της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Κατόπιν των ανωτέρω, η Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας ευχαριστεί εγκαρδίως τόσο τον Αρχιμανδρίτη π. Ιωάννη Καραμούζη για την εποικοδομητική ομιλία του, όσο και όλους τους ευλαβείς πιστούς που συμμετείχαν στην κατανυκτική αυτή σύναξη, ευχομένη το υπόλοιπο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής να αποτελέσει ευκαιρία εσωτερικής μεταμορφώσεως, εν Χριστώ ζωής και ουσιαστικής πνευματικής προετοιμασίας, ενόψει της Σταυρικής Θυσίας και της Αναστάσεως του Κυρίου.
